Пентагону се тражи дубља промена система набавке наоружања, уз ослањање на искуства из рата у Украјини и израелских операција. Кључна порука је да оперативне повратне информације морају да се третирају као стратешки ресурс, а не као споредан производ борбених дејстава.
Будућа војна предност неће припасти ономе ко има само скупље системе, већ ономе ко брже учи, прилагођава се и уводи промене. Као главни проблем америчког система не види се само брзина, већ неспособност да се овлашћења, одговорност и оперативни резултати повежу у јединствен механизам одлучивања.
Украјина као лекција за Пентагон
Из украјинског рата издваја се вредност конкуренције, децентрализације и комерцијалних иновација. Наглашава се да више не може да се чека годинама на скупо развијене системе ако бојиште мења правила брже него што програми стижу до јединица.
Уместо развоја затворених решења од нуле, америчка војска би требало шире да користи већ постојеће комерцијалне технологије, пре свега у области вештачке интелигенције, софтвера, цлоуд инфраструктуре, аутономије, сензора и анализе података. Посебан акценат стављен је на то да софтвер мора да се посматра као способност која се стално развија, а не као једном завршен производ.
Скупо оружје није довољно
Као важна лекција наводи се да масовна и брза адаптација може да заобиђе предност изузетно скупих платформи. Сукоби последњих година показују како и знатно јефтинија средства, ако се уводе брзо и у довољном броју, могу да произведу озбиљан оперативни ефекат.
Истовремено, упозорава се да снажан оперативни ефекат не мора аутоматски да донесе стратешки резултат. Брзи и интензивни удари на велики број циљева могу да оставе снажан утисак, али без трајног нарушавања кључних војних способности противника.
Реформе које је Пентагон покренуо 2025. године оцењују се као корак напред, укључујући увођење руководилаца портфеља набавки. Ипак, кључ ће бити у томе да ти носиоци стварно добију овлашћења над захтевима, ресурсима, избором способности и гашењем програма који не дају резултат.