Treći jun 1980. u 3 sata posle ponoći, savetnika za nacionalnu bezbednost Zbignjeva Bžežinskog probudio je poziv njegovog vojnog pomoćnika pukovnika Vilijama E. Odoma.
Bžežinskom je da kompjuteri NORAD-a izveštavaju da je 2.200 sovjetskih projektila lansirano prema Sjedinjenim Državama.
Usledile su sekunde jedne velike drame koja je vodila ako se uzeo u obzir telefonski poziv prema totalnom uništenju SAD.
Prema Bžežinskom, samo minut pre nego što je planirao da pozove predsednika Džimija Kartera da preporuči hitan odgovor američke nuklearne odmazde, ponovo ga je telefonom pozvao pukovnik Vilijam E. Odom, koji je prethodno slušao konferencijski poziv Pentagona koji je zaključio da su znaci upozorenja nadolazećih projektila zapravo bili lažna uzbuna.
Kao glavni krivac za lažni alarm optužen je softver koji inače NORAD-u služi za obuku jer simulira sovjetski raketni napad. Kako je simulacija bila prebačena u aktivni sistem ranog upozorenja da je u toku masovni napad sovjetskih raketa je ostalo nepoznato.
Srećna okolnost u tih 10 minuta koliko je trajala agonija, bilo je to da se ispostavilo da je bila u pitanju kako se kasnije utvrdilo kvar kompjuterskog čipa od 46 centi na računaru u operativnom centru na planini Čejen, gde se nalazi Severnoamerička komanda protivvazdušne odbrane (NORAD), zajedničke komande Kanade i Sjedinjenih Država..
Bio je to jedan od onih trenutaka u istoriji hladnog rata kada su najviši američki zvaničnici verovali da se suočavaju sa konačnom odlukom.Incident 3. juna 1980. bio je treća lažna uzbuna od novembra 1979.