Američki predsednik Džo Bajden prelomio je na samitu G-7 koji se održava u Hirošimi u Japanu i doneo odluku da SAD daju zeleno svetlo evropskim saveznicima, da mogu da započnu obuku pilota, sa čime se stvorio i prostor za isporuku borbenih aviona F-16.
F-16 se smatra jednim od najbrojnijih aviona koje članice NATO počeli su da povlače posle prijema prvih lovaca pete generacije F-35. S druge strane pojedine članice poput Češke, Slovačke i Bugarske su pred isporukom borbenih aviona verzije F-16V.
Koje verzije F-16 bi Ukrajina mogla da dobije za sad nije poznato, najverovatnije je u pitanju ML koji poseduju Holandija i Belgija.
Ovde ćemo ukratko prikazati borbeni avion F-16
Koreni razvoja ovog borbenog aviona sežu u 1972 kada je američkoj vazduhoplovnoj industriji bio izdat zahtev da se napravi dnevni lovac brzine do 1,6 maha, težine 9 tona i za upotrebu na visinama na 12.000 m. Po svojim performansama trebalo je da nadmaši tada najbrojniji sovjetski lovac MiG-21. Prototip su napravile dve kompanije Notrop Gramen i Dženeral Dajnamiks koji su dobili ugovore za izgradnju dva prototipa YF-16 i YF-17.
YF-16 je jednomotorac, dok je YF-17 bio dvomotorac. Prvi je koristio motor PW-100 i GEYJ101. Za pobednika je izabran motor PW-100 pa samim tim i prototip YF-16. Prvi primerak iz fabrike izašao je 13. decembra 1973 odakle je prebačen u bazu Edvard gde su počela ispitivanja. Prvi predserijski jednosed izašao je iz fabrike 1976, a dvosed decembra 1977. F-16 uveden je u operativnu upotrebu 1980. godine i dobio je naziv Fighting Falcon (Borbeni soko). Avion je ubrzo pobedio na konkrusu za novog evropskog lovca . Članice NATO odlučile su da nabave F-16 bile su to Danska, Norveška, Holandija, Belgija koje su zamenili postojeće lovce F-5 i F-104 Starfajter. Brojka isporučenih aviona bila je tada impresivna 116 za Belgiju, 58 za Dansku, 102 za Holandiju i 72 za Norvešku. Fabrike za izradu lovaca napravljene su u Belgiji i Holandiji, a kasnije i u Turskoj sredinom 1990 tih koji su najveći korisnici ovih aviona.
F-16 je bio prvi lovac koji je dobio električne komande leta, sa odličnim manevarskim karakteristikama koji je mogao da izdrži visoka optrećenja do 9G. F-16 bio je prvi borbeni avion na kome je primenjen sistem HOTAS- što znači da su na palicu postavljene sve bitne komande, a pilot ne mora da podiže ruke sa ovih komandi.
Prve verzije imale A/B imale su crno beli ekran prikazivač informacija, dok su su verzije E/F dobili su prikazivač u boji. Prve verzije su imale radar AN-APG 66 koji je integrisan u sistem za upravljanje vatrom, koji otkriva neprijateljske letelie na daljinama do 90 km. Novenj verzije radara omogućile su upotrebu raketa vazduh-vazduh aktivno vođenih AIM-120. Verzije C/D dobile su radar AN-APG 68, verzije E/F dobile su rada AN-APG/80 sa aktivnim elektronskim skeniranjem.
Avioni F-16 razlikuju se po paketima modernizacije koji su nazvani Blokovi 25,30,32,40,42, 50,52,60 i 70. Napravljeno je 4.500 letelica. SAD nabavile su 2.216 aviona.
Naoružanje se kači na 11 podvesnih tačaka nosivosti do 6.800 kg. F-16 čini top m61A1 kalibra 20 mm sa bojevim kompletom 511 granata. Od raketnog naoružanja tu su rakete AIM-7, AIM-9, IRIS-T, AIM-120 AMRAAM, TV vođene rakaete AGM-65 Meverik, protivradarske AGM-88 HARM, AGM-84 Harpun, AGM-119. Od avio bombi tu su serije MK 82,83,84, nukerlarna avio bomba B-61, kasetne avio bombe CBU-87,89,105, GPS vođene avio bombe JADAM, krstareći kontejneri AGM-154.