Prema izveštajima više zapadnih izvora od 5. marta, Vojska Sjedinjenih Američkih Država ispalila je više od 800 protivbalističkih raketa iz sistema dugog dometa MIM-104 Patriot tokom svega pet dana neprijateljstava sa Iranom.
Do ovoga je došlo nakon što su Sjedinjene Države i Izrael 28. februara pokrenuli veliku vojnu operaciju protiv te zemlje.
Ova brojka premašuje ukupan procenjeni broj raketa Patriot ispaljenih tokom čitavog rata u Ukrajini, gde se ovaj sistem koristi skoro tri godine. Istovremeno, procenjuje se da je time dodatno pogoršan već izuzetno ozbiljan nedostatak presretačkih raketa.
Cena jedne rakete Patriot iznosi približno 3 miliona dolara, mada varira u zavisnosti od tipa presretača. Na primer, raketa PAC-3 MSE košta Vojsku SAD oko 3,9 miliona dolara, dok je za izvoz prodata po ceni od oko 6,25 miliona dolara.
Ogromna potrošnja raketa Patriot tokom samo pet dana rata
Veliki arsenal iranskih balističkih raketa doveo je u pitanje sposobnost sistema Patriot da obezbedi dugotrajnu odbranu. Pouzdanost sistema pokazala se problematičnom čak i u suočavanju sa osnovnijim iranskim udarima u više navrata.
Satelitski snimci pokazali su da je vazduhoplovna baza Al Udeid u Kataru, glavna lokacija na koju su unapred raspoređeni sistemi Patriot američke vojske, pretrpela značajna oštećenja u iranskim balističkim raketnim udarima.
Ozbiljan nedostatak sistema i presretača u američkom arsenalu
Nedostatak sistema Patriot postojao je i pre početka sukoba sa Iranom. U julu 2025. potvrđeno je da su zalihe Vojske SAD pale na svega 25 odsto količine koju Pentagon smatra neophodnom. Do toga je došlo usled velikih isporuka Ukrajini, ali i borbene upotrebe protiv Irana u junu iste godine.
To je podstaklo spekulacije među zapadnim i južnokorejskim analitičarima da bi Vojska SAD mogla povući presretačke rakete, pa čak i čitave sisteme iz Južne Koreje kako bi popunila zalihe na Bliskom istoku, ukoliko to već nije učinjeno.
THAAD presretači još skuplji i u manjem broju
Američka vojska suočava se i sa još većim nedostatkom presretača za sistem THAAD. Ove rakete su znatno skuplje i koštaju oko 15,5 miliona dolara, a proizvedene su u daleko manjim količinama.
Tokom iranskih udara na Izrael u junu 2025, koji su pokrenuti kao odgovor na izraelske napade od 13. juna, američka vojska ispalila je više od 150 protivbalističkih raketa iz sistema THAAD u periodu od 11 dana. To je predstavljalo više od 25 odsto ukupnog arsenala koji je Vojska SAD rasporedila širom sveta.
Tekući sukob doveo je do još intenzivnije upotrebe sistema THAAD u Izraelu, ali i do njegovog raspoređivanja u više država. Jedna baterija raspoređena je u Jordanu u januaru.
Iako zalihe raketa za THAAD nisu bile iscrpljene u drugim sukobima kao što je slučaj sa sistemom Patriot u Ukrajini, postoji znatno manji broj stranih operatera od kojih bi se mogle povući dodatne rakete. Jedini strani korisnici ovog sistema su Saudijska Arabija i Ujedinjeni Arapski Emirati, koji i sami moraju da ga koriste za odbranu od mogućih iranskih udara na američke baze na svojoj teritoriji.
Planirana velika modernizacija sistema Patriot
Sistem Patriot je do sada najintenzivnije borbeno korišćen upravo na ukrajinskom ratištu od maja 2023. godine, mada je njegova efikasnost često dovođena u pitanje, kako od strane zapadnih tako i ukrajinskih zvaničnika.
U decembru 2025. godine Vojska SAD potvrdila je planove za razvoj nove varijante sistema Patriot. Reč je o najvećoj modernizaciji od uvođenja sistema u operativnu upotrebu 1981. godine, a nova verzija trebalo bi da dobije sposobnost ciljanja u punom krugu od 360 stepeni — mogućnost koju ruski, kineski i severnokorejski sistemi već dugo poseduju.
Pokretanje ovog programa mnogi analitičari povezuju sa nedavno uočenim slabostima sistema u borbenoj upotrebi.
Visoki troškovi presretanja i posledice po globalne kapacitete
Izuzetno visoki troškovi upotrebe stotina raketa iz sistema Patriot i THAAD verovatno predstavljaju jedan od najskupljih aspekata operacija protiv Irana u pogledu neposrednog trošenja naoružanja. Istovremeno, to bi moglo da oslabi sposobnosti Sjedinjenih Država i njihovih saveznika u više regiona sveta gde se ovi sistemi smatraju ključnim elementom protivraketne odbrane.