U jeku tenzija na Korejskom poluostrvu, osvrnućemo se u kratkim crtama na jedan od prvih hladnoratovskih konflikata. Korejski rat (1950–1953) započeo je 25. juna 1950. godine kada je Severna Koreja, podržana od strane Sovjetskog Saveza i Kine, napala Južnu Koreju. Cilj Severne Koreje bio je ujedinjenje poluostrva pod komunističkom vlašću. UN, predvođene Sjedinjenim Američkim Državama, odlučile su intervenisati na strani Južne Koreje.
U početnim fazama, severnokorejske snage brzo su napredovale i zauzele većinu teritorije Južne Koreje. Međutim, nakon kontranapada UN i amfibijskog iskrcavanja u Inčonu u septembru 1950, situacija se preokrenula. Snage UN su oslobodile Seul i nastavile napad prema severu, čak zauzevši Pjongjang. Sada su Južnjaci, ali pre svega američki general Mekartur, želeli ujedinjene poluostrva po svojoj meri. Kada su UN približile kineskoj granici, Kina je intervenisala u novembru 1950, što je promenilo tok rata. Kineske snage su sa boka udarile na maerikance, primoravajući ih na povlačenje. To je dovelo do povlačenja UU i Juga južno od 38. paralele, gde je Korejski rat poprimio statičniji karakter.
Ruski tenkovi u službi Severne Koreje su na početku sukoba bili bez premca. Naročito ruski teški tenkovi IS-2 (Josif Staljin), koji su ulazili u duel sa M24 Chaffee u službi UN. UN i Amerikanci su koristili M-26 (Pershing), po klasifikiaciji iz Drugog svetskog rata, teški tenk, laki tenk (M24 Chaffee), Šerman i moderni M46 Patton. Ovim je Sever izgubio prednost u oklopu.
Dok su na početku sukoba snage UN imale prednost u vazduhu, pojavom „kineskih“ MiG-15 oni gube tu prevlast. To je rat u kojem su korišćeni i mlazni avioni i helikopteri.
Sledeće dve godine Korejski rat se vodio uglavnom u pat poziciji sa čestim kopnenim bitkama i vazdušnim udarima, ali bez značajnih teritorijalnih promena. Ovaj period karakteriše niz teških borbi, gde su se i sever i jug herojski borili, ali značajnijih promena nema. Mirni pregovori započeli su 1951, ali su se sporo odvijali zbog neslaganja oko ratnih zarobljenika.
Rat je zvanično okončan 27. jula 1953. godine primirjem u Panmundžomu. Primirje je vratilo stanje na 38. paralelu, ali mirovni sporazum nikada nije potpisan. Oko 3 miliona civila i vojnika sa obe strane poginulo je u sukobu.
Tek je 2018. godine potpisivanjem “Panmundžon deklaracije mira, prosperiteta i unifikacije Korejskog poluostrva” došlo do vidnih pomaka u poboljšanju odnosa. Nakon toga imamo odlazak sa vlasti Donalda Trampa i zaoštravanje odnosa iznova. Sada gledamo svakodnevne optužbe i vežbe, poteže se najopasnije oružje, a tu je i neko novo hladnoratovsko grupisanje po blokovima.